Στο Amsterdam πήγα για πρώτη φορά και νομίζω πως θα ήθελα να ξαναπάω για περισσότερες μέρες και χωρίς βέβαια επαγγελματικές υποχρεώσεις.
*
Εντυπωσιάστηκα με τους ανθρώπους αυτής της πόλης, με τους χαλαρούς ρυθμούς τους, με την άνεσή τους καθώς και με τη φιλικότητα που έχει αυτή η πόλη. Πρόκειται για μια πόλη μικρότερη από τη Θεσσαλονίκη σε έκταση και με πληθυσμό γύρω στους 800.000 κατοίκους (1.500.000 μαζί με τα προάστια).Χτισμένη δίπλα στο ποτάμι του Amstel, έχει γίνει σημαντικό οικονομικό κέντρο της χώρας αλλά και της Ευρώπης καθώς η δραστηριότητα στις μεταφορές είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένη (μετά το Rotterdam)και επιπλέον πρόκειται για μια πόλη που διατηρεί αναλλοίωτο το παραδοσιακό στοιχείο και έχει καταφέρει να το αναγάγει σε συνδυασμό με τα παραπάνω στοιχεία των ανθρώπων, σε σημαντικό τουριστικό προορισμό. Είναι μια δεύτερη Βενετία αφού το νερό, διαχέει τη πόλη και οι άνθρωποί της έχουν καταβάλει τεράστιες προσπάθειες να το δαμάσουν και να μεγαλώσουν την έκταση της γης τους.
Οι άνθρωποι έχοντας υιοθετήσει μια ιδιαίτερα χαλαρή στάση ζωής, φρόντισαν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να μπορούν να τη βιώσουν. Δημιούργησαν λοιπόν μια πόλη φιλική προς τον άνθρωπο, που να μπορεί να την περπατήσει και να χρησιμοποιεί ποδήλατο για τις μετακινήσεις του, σε συνδυασμό βέβαια με ένα άψογο δίκτυο συγκοινωνιών με κυριότερα μέσα το τραμ και τα τρένα.
Φυσικά και υπάρχουν ακριβά αυτοκίνητα αλλά σε γενικές γραμμές φαίνεται πως δεν είναι αυτή η προτεραιότητά τους, καθώς ο περισσότερος κόσμος είτε διαθέτει παλιό αυτοκίνητο, είτε χρησιμοποιεί σαν μέσο μεταφοράς το ποδήλατο. Ήταν πέρα από τη λογική μου η εικόνα της μητέρας που μετακινούνταν με ποδήλατο έχοντας τοποθετήσει σ'αυτό παιδικό καθισματάκι.
Ήταν επίσης εκτός της δικής μου πραγματικότητας τα απέραντα parking ποδηλάτων σε διάφορα σημεία της πόλης όπου έδινες μάχη για να βρεις μια θέση να το κλειδώσεις. Ακόμα και οι δρόμοι ήταν έτσι σχεδιασμένοι ώστε να υπάρχουν ειδικές λωρίδες κυκλοφορίας των δίτροχων. Οι ποδηλάτες από την άλλη συμπεριφέρονται σαν να είναι πεζοί και μάλιστα θα έλεγα πως απαιτούν προτεραιότητα από τους πεζούς! Αν ακούσεις το καμπανάκι να χτυπάει (ντριν ντριν), το καλύτερο που έχει να κάνεις είναι να πας όσο πιο άκρη γίνεται.
Downtown που λέμε και Ελληνικά, θα δει κανείς τις περισσότερες τουριστικές attraction.
Καλοδιατηρημένα κτήρια περασμένων αιώνων, την αγορά των λουλουδιών (ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα με μόλις €5), τα μουσεία της Anna Frank, του Van Gogh και του Rembrandt, πάρα πολλά coffee shops, sex shops και βέβαια τη περιβόητη red light district.
Φανταστείτε ένα πεζόδρόμο που τον διαρέει κατά μήκος ένα κανάλι και αριστερά και δεξιά παλιά κτήρια των οποίον το ισόγειο έχει διαμορφωθεί έτσι ώστε ο τάχα περαστικός να έχει άμεση επαφή με τις βιτρίνες που φιλοξενούν το "εμπόρευμα". Επειδή όμως οι Ολλανδοί έχουν σύγχρονο επιχειρηματικό πνεύμα, αυτό το θέαμα δεν προσβάλλει καθόλου την αισθητική.
* 
*
Φρόντισαν να το πλασάρουν με τέτοιο τρόπο ώστε αυτός ο δρόμος και τα στενά τριγύρω, να εκπέμπουν μια ατμόσφαιρα μάλλον ρετρό και χωρίς χυδαίες εικόνες με αποτέλεσμα τις ορδές των αντρών και γυναικών τουριστών που σπεύδουν να τον περπατήσουν όπου βέβαια ακόμα κι αν δεν ψωνίσουν σίγουρα θα φάνε ή θα πιουν κάτι.
Η πόλη έχει μεγάλη αγορά που διαθέτει επώνυμα και μη προϊόντα. Οι τιμές είναι μάλλον φυσιολογικές όσο αφορά την ένδυση και τα ηλεκτρονικά, ακριβές όμως σχετικά με το φαγητό. Ενδεικτικά αναφέρω πως τα μπουκάλι του νερού 500ml στο Ελευθέριος Βενιζέλος κοστίζει €0,50 ενώ στο αεροδρόμιο Schiphol €2,70. Το πιο διάσημο τοπικό φαγητό είναι οι τηγανιτές πατάτες με μαγιονέζα, κάτι όμως που με απογοήτευσε καθώς οι πατάτες δεν διέφεραν απ'αυτές που τρώει κανείς στα Goodys. Δοκίμασα όμως και ένα καλομαγειρεμένο ζουμερό μοσχαρίσιο φιλέτο Αργεντινής παρακαλώ, με πατάτες τηγανιτές και σαλάτα με €21.
Ήταν ένα πολύ πιεστικό ταξίδι από πλευράς δουλειάς αλλά εξαιτίας του ότι αργεί πολύ να νυχτώσει - στις 11 το βράδι ο ουρανός έχει ακόμα γαλάζιο χρώμα- βρήκα και εκμεταλεύτηκα χρόνο, για να μπορέσω να πάρω λίγο από το άρωμα και τις εικόνες αυτής της πόλης. Έκανα λοιπόν τόσο ποδήλατο όσο δεν έχω κάνει τα τελευταία είκοσι χρόνια και έφυγα με τόσο καλές εντυπώσεις που σίγουρα πια το Amsterdam είναι ένας υποψήφιος προορισμός για ένα οικογενειακό ταξίδι.
* Εντυπωσιάστηκα με τους ανθρώπους αυτής της πόλης, με τους χαλαρούς ρυθμούς τους, με την άνεσή τους καθώς και με τη φιλικότητα που έχει αυτή η πόλη. Πρόκειται για μια πόλη μικρότερη από τη Θεσσαλονίκη σε έκταση και με πληθυσμό γύρω στους 800.000 κατοίκους (1.500.000 μαζί με τα προάστια).Χτισμένη δίπλα στο ποτάμι του Amstel, έχει γίνει σημαντικό οικονομικό κέντρο της χώρας αλλά και της Ευρώπης καθώς η δραστηριότητα στις μεταφορές είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένη (μετά το Rotterdam)και επιπλέον πρόκειται για μια πόλη που διατηρεί αναλλοίωτο το παραδοσιακό στοιχείο και έχει καταφέρει να το αναγάγει σε συνδυασμό με τα παραπάνω στοιχεία των ανθρώπων, σε σημαντικό τουριστικό προορισμό. Είναι μια δεύτερη Βενετία αφού το νερό, διαχέει τη πόλη και οι άνθρωποί της έχουν καταβάλει τεράστιες προσπάθειες να το δαμάσουν και να μεγαλώσουν την έκταση της γης τους.
Οι άνθρωποι έχοντας υιοθετήσει μια ιδιαίτερα χαλαρή στάση ζωής, φρόντισαν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να μπορούν να τη βιώσουν. Δημιούργησαν λοιπόν μια πόλη φιλική προς τον άνθρωπο, που να μπορεί να την περπατήσει και να χρησιμοποιεί ποδήλατο για τις μετακινήσεις του, σε συνδυασμό βέβαια με ένα άψογο δίκτυο συγκοινωνιών με κυριότερα μέσα το τραμ και τα τρένα.
Φυσικά και υπάρχουν ακριβά αυτοκίνητα αλλά σε γενικές γραμμές φαίνεται πως δεν είναι αυτή η προτεραιότητά τους, καθώς ο περισσότερος κόσμος είτε διαθέτει παλιό αυτοκίνητο, είτε χρησιμοποιεί σαν μέσο μεταφοράς το ποδήλατο. Ήταν πέρα από τη λογική μου η εικόνα της μητέρας που μετακινούνταν με ποδήλατο έχοντας τοποθετήσει σ'αυτό παιδικό καθισματάκι.
Ήταν επίσης εκτός της δικής μου πραγματικότητας τα απέραντα parking ποδηλάτων σε διάφορα σημεία της πόλης όπου έδινες μάχη για να βρεις μια θέση να το κλειδώσεις. Ακόμα και οι δρόμοι ήταν έτσι σχεδιασμένοι ώστε να υπάρχουν ειδικές λωρίδες κυκλοφορίας των δίτροχων. Οι ποδηλάτες από την άλλη συμπεριφέρονται σαν να είναι πεζοί και μάλιστα θα έλεγα πως απαιτούν προτεραιότητα από τους πεζούς! Αν ακούσεις το καμπανάκι να χτυπάει (ντριν ντριν), το καλύτερο που έχει να κάνεις είναι να πας όσο πιο άκρη γίνεται.
Downtown που λέμε και Ελληνικά, θα δει κανείς τις περισσότερες τουριστικές attraction.
Καλοδιατηρημένα κτήρια περασμένων αιώνων, την αγορά των λουλουδιών (ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα με μόλις €5), τα μουσεία της Anna Frank, του Van Gogh και του Rembrandt, πάρα πολλά coffee shops, sex shops και βέβαια τη περιβόητη red light district.
Φανταστείτε ένα πεζόδρόμο που τον διαρέει κατά μήκος ένα κανάλι και αριστερά και δεξιά παλιά κτήρια των οποίον το ισόγειο έχει διαμορφωθεί έτσι ώστε ο τάχα περαστικός να έχει άμεση επαφή με τις βιτρίνες που φιλοξενούν το "εμπόρευμα". Επειδή όμως οι Ολλανδοί έχουν σύγχρονο επιχειρηματικό πνεύμα, αυτό το θέαμα δεν προσβάλλει καθόλου την αισθητική.
* *Φρόντισαν να το πλασάρουν με τέτοιο τρόπο ώστε αυτός ο δρόμος και τα στενά τριγύρω, να εκπέμπουν μια ατμόσφαιρα μάλλον ρετρό και χωρίς χυδαίες εικόνες με αποτέλεσμα τις ορδές των αντρών και γυναικών τουριστών που σπεύδουν να τον περπατήσουν όπου βέβαια ακόμα κι αν δεν ψωνίσουν σίγουρα θα φάνε ή θα πιουν κάτι.
Η πόλη έχει μεγάλη αγορά που διαθέτει επώνυμα και μη προϊόντα. Οι τιμές είναι μάλλον φυσιολογικές όσο αφορά την ένδυση και τα ηλεκτρονικά, ακριβές όμως σχετικά με το φαγητό. Ενδεικτικά αναφέρω πως τα μπουκάλι του νερού 500ml στο Ελευθέριος Βενιζέλος κοστίζει €0,50 ενώ στο αεροδρόμιο Schiphol €2,70. Το πιο διάσημο τοπικό φαγητό είναι οι τηγανιτές πατάτες με μαγιονέζα, κάτι όμως που με απογοήτευσε καθώς οι πατάτες δεν διέφεραν απ'αυτές που τρώει κανείς στα Goodys. Δοκίμασα όμως και ένα καλομαγειρεμένο ζουμερό μοσχαρίσιο φιλέτο Αργεντινής παρακαλώ, με πατάτες τηγανιτές και σαλάτα με €21.
Ήταν ένα πολύ πιεστικό ταξίδι από πλευράς δουλειάς αλλά εξαιτίας του ότι αργεί πολύ να νυχτώσει - στις 11 το βράδι ο ουρανός έχει ακόμα γαλάζιο χρώμα- βρήκα και εκμεταλεύτηκα χρόνο, για να μπορέσω να πάρω λίγο από το άρωμα και τις εικόνες αυτής της πόλης. Έκανα λοιπόν τόσο ποδήλατο όσο δεν έχω κάνει τα τελευταία είκοσι χρόνια και έφυγα με τόσο καλές εντυπώσεις που σίγουρα πια το Amsterdam είναι ένας υποψήφιος προορισμός για ένα οικογενειακό ταξίδι.
Amsterdam links: The Amsterdam site (NBTC), Wikipedia
* Τις φωτογραφίες με αστερίσκο τις έχω δανειστεί από το web (google images). Ειδικά στη red light district απαγορεύεται η λήψη φωτογραφιών για ευνόητους λόγους.
