finos filmsΕίναι καλή η πολυφωνία δε λέω, αλλά δεν έχω μάθει και τι πρεσβεύουν αυτοί οι άνθρωποι. Εσείς μήπως ξέρετε;
Αν, λέω αν υποθέσουμε πως αυτά τα 29 κόμματα έχουν ίσες δυνάμεις και αντιπαρατεθούν για τις 11.000.000 ψήφους (αν ψήφιζαν όλοι οι πολίτες ακόμα και τα μωρά), τότε θα έπαιρναν 345.000 ψήφους το καθένα. Μα καλά είμαστε σοβαροί; Γιατί με τα πραγματικά δεδομένα το εκλογικό σώμα ανέρχεται σε 9.850.000 από τους οποίους ψηφίζουν περί τους 7.500.000 και αν αφαιρέσουμε άλλες 150.000 άκυρα ή λευκά τι μένει; 7.350.000 ψήφοι που αν τις κατανείμουμε ισόποσα στα 29 υποψήφια κόμματα, αντιστοιχούν 250.000 ψήφοι στο καθένα! Δεν εξετάζω προγράμματα, ούτε δυναμικές, ούτε τίποτα. Λέω απλώς πως είναι πάρα πολλά για μια χώρα σαν τη δική μας. Δηλαδή σαν να λέμε πως ο κάθε ένας που νομίζει πως έχει κάτι να πει μαζεύει τους γνωστούς του (των γνωστών κλπ) και κατεβαίνει υποψήφιος.
1. Νέα Δημοκρατία (Ν.Δ.), (Κ. Καραμανλής)
2. Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑ.ΣΟ.Κ.), (Γ. Παπανδρέου)
3. Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος (ΚΚΕ), (Αλέκα Παπαρήγα)
4. Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς (Ι. Μπανιάς, Π. Μαντάς, Ηλ. Νικολόπουλος, Γ. Πάντζας, Ι. Χαριτόπουλος, Εμμ. Γλέζος, Ι. Θεωνάς, Παν. Κοσμάς, Ροδ. Ρινάλντι, Γ. Χαλκιάς, Αλ. Αλαβάνος)
5. Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑ.Ο.Σ.), (Γ. Καρατζαφέρης)
6. Δημοκρατική Αναγέννηση (Στέλ. Παπαθεμελής)
7. Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας (Α.Σ.Κ.Ε.), (Εκτελεστική επιτροπή: Ν. Καργόπουλος, Ν. Λεοντόπουλος, Σήφ. Στενός)
8. Δημοκρατική Παγκόσμιος Ελλάς (Στ. Κρικέλης). Κατέρχεται μόνο στην Α' και Β' Αθηνών
9. Ελληνες Οικολόγοι (Δ. Βεργής)
10. Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Β. (ΕΑΜ Β.), (Π. Τραϊανός)
11. Ενωση Κεντρώων (Β. Λεβέντης)
12. Ενωτική Αντικαπιταλιστική Αριστερά (ΕΝΑΝΤΙΑ), (Διοικούσα επιτροπή: Κ. Παπαδάκης, Δ. Θανασούλας, Κ. Πίττας, Δ. Σαραφιανός, Γ. Παυλόπουλος)
13. Ενωτικό Ριζοσπαστικό Δημοκρατικό Κίνημα, (Ι. Πρωτόπαππας). Κατέρχεται μόνο στον νομό Αιτωλοακαρνανίας
14. Ευρωπαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (Π. Κρόκος)
15. Κόμμα Φιλελευθέρων (Εμμ. Καλλιγιάννης)
16. Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Μαρξιστικό - Λενινιστικό), (Γρηγ. Κωνσταντόπουλος, Β. Σαμαράς, Ηλ. Καμαρέτσος)
17. Λευκό (Κ. Ντάλιος)
18. Μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς - ΜΕ.Ρ.Α., (Δ. Δεσύλλας, Γ. Δημητρίου, Θ. Κουτσουμπός, Χ. Μπίστης)
19. Μαρξιστικό - Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Μ-Λ ΚΚΕ), (Αντ. Παπαδόπουλος, Πετρ. Κουφοβασίλης)
20. Νέο Κόμμα Σωτηρίας Χριστιανική Δημοκρατία (Αλκ. Στοΐλης). Κατέρχεται μόνο στην Α' Αθηνών και στον νομό Δράμας
21. Νέος Φασισμός (Αθ. Δασκαλόπουλος)
22. Οικολόγοι Εναλλακτικοί (Μ. Δερτούζος)
23. Οικολόγοι Πράσινοι (Ιωάννα Κουτούλη, Αν. Κρομμύδας, Ι. Μαχαίρας, Σταμ. Μπουντούρης, Μ. Τρεμόπουλος, Ι. Χαραλαμπάκης)
24. Οραμα Τοπικά Κοινοβούλια (Δ. Κατσίμπρας)
25. Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ (ΟΑΚΚΕ), (Διοικούσα επιτροπή: Ηλ. Ζαφειρόπουλος, Ελένη Κωνσταντινοπούλου, Διον. Γουρνάς)
26. Οργή Λαού (Ο.ΛΑ.) με Δημοψηφίσματα - Αμεση Δημοκρατία (Γ. Κόκκας)
27. Περιφερειακή Αστική Ανάπτυξη (Π.Α.Α.), (Ν. Κολίτσης). Κατέρχεται μόνο στη Β' Αθηνών
28. Φιλελεύθερη Συμμαχία (Φ. Περλικός)
29. Φως - Αλήθεια - Δικαιοσύνη (Κ. Μελισσουργός).
Πως να πιστέψω δηλαδή ότι αυτοί οι 29 κομματάρχες έχουν κάτι διαφορετικό να πουν; Υποτίθεται πως κάθε κόμμα έχει ένα καταστατικό το οποίο εκφράζει τη θέση του και την ιδεολογία του και πως έχει διαφορετική αντίληψη για τη διακυβέρνηση της χώρας. Κι εγώ πρέπει να δεχθώ πως το κόμμα Νο 12 διαφέρει από Νο 16, τα Να 18 και 19, πως άλλο είναι το 9, άλλο το 22 κι άλλο το 23.
Sorry αλλά δεν πείθομαι. Αντιθέτως σκέφτομαι και μάλιστα σοβαρά πως στη πλειοψηφία τους είναι ψώνια, που ψοφάνε για εξουσία, προβολή και δημοσιότητα.
Η πρώτη τάξη του Λυκείου ήταν η χρονιά που ένιωσα πως έπρεπε να συμμετέχω στα πολιτικά (και κομματικά) πράγματα του τόπου και η πρώτη εκδήλωση αυτής της ανάγκης ήταν η κατά φαντασία ίδρυση με τη παλιοπαρέα, μιας οργάνωσης, της ΟΔΑΚ. Τα αρχικά δεν σημαίνουν τίποτα απολύτως καθώς και πάλι η φαντασία μας, μας επέτρεπε να τα ερμηνεύουμε όπως μας βόλευε σε κάθε περίσταση. Η πρώτη πολιτική μας πράξη – και τελευταία - ήταν η κατάθεση στεφάνου στο Πολυτεχνείο. Η ίδρυση της ΟΔΑΚ ήταν και η αιτία για τη διαγραφή μου ως μέλος από το τοπικό γραφείο της Ν.Δ. Στη συνέχεια κάποιοι από τη παρέα γνώρισαν κάποιους που τους έβαλαν επικεφαλής της νεολαίας ενός νεοιδρυθέντος – επίσημα αυτή τη φορά - κόμματος με το όνομα ΠΑΚΗΔΙ που δεν θυμάμαι καν τι σημαίνει. Ήταν όμως σχετικό με αυτό που λέμε Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια. Μας πιάνουν λοιπόν και μας παρακαλάνε να πάμε στα γραφεία του κόμματος για τον αγιασμό και τα εγκαίνια, δήθεν να δείξουν πως έχουν κόσμο. Πλάκα στη πλάκα και με πολλά παρακάλια, αποφασίσαμε να πάμε με τον όρο όμως, πως δεν θα πούμε ούτε ονόματα ούτε θα υπογράψουμε χαρτιά. Ξέρετε τι έγινε τελικά; Ενώ είμαστε στα γραφεία εμφανίστηκε ο αρχηγός, ένας άντρας γύρω στα 45-50, νταβραντωμένος με τσιγκελωτό μουστάκι, σωστός κρεοπώλης όπου αφού μας τίμησε με τη χειραψία του έναν έναν και άρχισε ένα λογίδριο περί της ιδεολογίας του, κάναμε μεταβολή γιατί θυμηθήκαμε πως έχουμε μια δουλειά και όπου φύγει φύγει. Τελικά στα εγκαίνια δεν πρέπει να ήταν πάνω από 10 άνθρωποι! Φυσικά κανείς μας δεν ξανάκουσε γι’αυτό το κόμμα.
Θέλουμε λοιπόν πολυφωνία στη βουλή, θέλουμε να δείξουμε τη δυσαρέσκιά μας στους μεγάλους, αλλά μην λέμε έτσι αβίαστα "ρίχτε ψήφο στα μικρά κόμματα". Στη πλειοψηφία τους πρόκειται για ψώνια και παρλαπίπες. Άσε που η ψήφος που θα μετρηθεί υπερ τους μπορεί να μην ερμηνευθεί σωστά. Η προσωπική μας διαμαρτυρία έναντι των μεγάλων είναι πολύ εύκολο να καταμετρηθεί σαν έγκριση και εμπιστοσύνη προς τον κάθε τυχάρπαστο. Και τότε αλοίμονό μας. θα πάρει αέρα ο κ@λος και ποιος τους πιάνει...
Γι’αυτό λοιπόν λίγη προσοχή είναι απαραίτητη. Αν επιτρέπεται να χαρακτηρίσω κάποιους σοβαρούς και όχι Μαυρογιαλούρους, αυτοί δεν υπερβαίνουν τους 5-6. Άκου 29!
