Στη κοινωνία των ποντικών και των στρουθοκάμηλων

Όποιος διατελεί συμβίωση διαφορετική από αυτή του θρησκευτικού γάμου είναι πόρνος.

Αναρωτιέμαι γιατί μας κάνει τόση εντύπωση μια τόσο αναμενόμενη απόφαση της εκκλησίας σχετικά με το θέμα της ελεύθερης συμβίωσης και των συμφωνητικών. Και λέω πως είναι αναμενόμενη καθώς δεν θα μπορούσε να είναι άλλη και διαφορετική από τα δόγματα της εκκλησίας. Όσο προοδευτική και να είναι η ορθόδοξη εκκλησία σε σχέση με άλλα δυτικά ή και ανατολικά δόγματα δεν είναι δυνατόν να αρχίσει να αυτοαναιρείται. Φανταστείτε να κατέστρεφε όσα επί 18 περίπου αιώνες πρεσβεύει εκδίδοντας το συγκεκριμένο δελτίο τύπου.

Αλλά η ουσία των πραγμάτων δεν είναι τι πρεσβεύει και τι προστατεύει η εκκλησία αλλά γιατί γίνεται τόσος ντόρος για κάτι τόσο αναμενόμενο. Θα μου πείτε πως οι δημοσιογράφοι περίμεναν κάτι περισσότερο μετά από τη μετριοπαθή και σχετικά σιωπηλή στάση του Αρχιεπίσκοπου. Και εγώ θα σας πω πως οι δημοσιογράφοι για ακόμα μια φορά προσπάθησαν να βγάλουν είδηση απί εκεί που δεν υπάρχει και τη πάτησαν. Μα ποιος σοφός δημοσιογραφέας μπορεί να πίστεψε – αυθαιρέτως – κάτι τέτοιο; Πως η εκκλησία θα ξεπουλήσει αυτό που πουλάει επί τόσους αιώνες; Γιατί όπως και να το δει το θέμα κανείς είναι εύκολο να καταλάβει πως μια “επιχείρηση” θα κάνει τα πάντα για να προστατέψει τους πελάτες της. Δεν είναι δυνατόν επειδή βγήκε ένας ανταγωνιστής που ισχυρίζεται πως το δικό του προϊόν είναι καλύτερο, να αφήσει τους πελάτες της να επιλέξουν μόνοι τους και πιθανόν να παραπλανηθούν από μια άλλη καμπάνια. Θα ρίξει όλα της τα μέσα για να κάνει ολοκληρωτική επίθεση και να μην αφήσει τις εντυπώσεις να εισχωρήσουν στη καταναλωτική συνείδηση των πελατών της. Απλές ασκήσεις marketing.

Από την άλλη, αν δεχθούμε – και γιατί όχι – πως οι πιστοί της εκκλησίας ικανοποιούνται με τη τακτική αυτή, δεν φαίνεται πουθενά να υπάρχει κάποιο αντίκτυπο στους κατά τ’άλλα άπιστους. Αν κάποιος λοιπόν θρηκευόμενος χωρίς δογματισμούς και προκαταλήψεις αποφασίσει πως ένα συμφωνητικό συμβίωσης είναι πιο κοντά στη λογική του μήπως θα πρέπει να αφοριστεί; Κρίνεται καταδικαστέος επειδή προνόησε να προστατέψει τον εαυτό του και τα παιδιά του από ένα αντίθετο και συγκρουόμενο με τα θέλω του μέλλον; Όχι βέβαια. Και να είστε βέβαιοι πως ούτε οι σκληροπυρηνικοί της εκκλησίας το πιστεύουν αυτό. Αλλά είπαμε, κάποιες θυσίες είναι απαραίτητες για να προστατέψουμε τα κεκτημένα μας.

Εύκολα λοιπόν κάποιος καταλαβαίνει πως οι ταμπέλες που προσπαθεί να περάσει η εκκλησία είναι μονοσήμαντες και εξυπηρετούν ένα και μόνο σκοπό: Να ισχυροποιήσει τη ταυτότητα των πιστών της και να τους τονώσει την αίσθηση περί δικαίου και σωστού σύμφωνα με τα δόγματα που πρεσβεύει εκατοντάδες χρόνια τώρα.

Αν λοιπόν κάποιοι από εσάς θεωρείστε σύμφωνα με τα παραπάνω πόρνοι είτε είστε πιστοί προσκολημένοι στα δόγματα είτε όχι, ένα έχω να σας πω: Χαρείτε το!

Ένα τελευταίο σχόλιο για το θέμα με αφορμή διάφορα άρθρα που διάβασα από προσφιλής και άλλους συν-bloggers. Το κράτος σαν οντότητα δεν έχει κανένα λόγο να μην τηρήσει το άρθρο του συντάγματος περί ελευθερίας της ατομικότητας και της ισότητας των δικαιωμάτων. Το σύνταγμα δηλαδή προβλέπει πως όλοι οι πολίτες αυτής της χώρας απολαμβάνουν τα ίδια προνόμια και απολογούνται βάση των ίδιων νόμων. Αν λοιπόν τα παραπάνω αποτελούν εξαίρεση για μερικούς πολίτες, σ’αυτό δεν ευθύνεται το κράτος (η πολιτεία) αλλά οι λειτουργοί της οι οποίοι θέλοντας να διατηρήσουν ήρεμα τα πνεύματα των εν δυνάμει ψηφοφόρων τους (αποφυγή πολιτικού κόστους = επανεκλογή) προτιμούν να αγνοούν τη πραγματικότητα.

Ο σεβασμός του Χριστιανισμού προς τη ζωή

από το www.in.gr:

Όχι» στη διακοπή κύησης λέει Ιερά Σύνοδος με πυρά κατά της Επιτροπής Βιοηθικής.

Κατά της διακοπής κύησης ακόμα και όταν πρόκειται για σοβαρούς λόγους υγείας του εμβρύου (σύνδρομο down, μεσογειακή αναιμία) τάσσεται η Ιερά Σύνοδος, αντιδρώντας στις θέσεις της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής. Μάλιστα στην ανακοίνωσή της η Εκκλησία κάνει λόγο για κρυπτορατσισμό.
Συγκεκριμένα, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος σημειώνει: «η Εκκλησία μας καταδικάζει αυτόν τον κρυπτορατσισμό, τιμά το αγαθό της ζωής ως ιερό μυστήριο ακόμη και μέσα από αναπηρίες. Ο πόνος γεννά την αγάπη και όχι η καλοπέραση του ευγονικού σχεδιασμού.»
.......
Η Σύνοδος αναρωτιέται «ποιες είναι οι σοβαρές παθήσεις που επιβάλλουν τη διακοπή της κύησης και ποιες αυτές που δεν τη δικαιολογούν; Αυτό δεν είναι καθαρά ευγονική λογική;».

περισσότερα στο http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=802428&lngDtrID=244


ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ λοιπόν αν αφήσουμε στην άκρη την 'ευγονική λογική', την άποψη δηλαδή περί καλοπέρασης του γονιού, τι θα απαντούσε η Ιερά Σύνοδος στα ερωτήματα που θα θέσει το παιδί αυτό που όταν μεγαλώσει και αναγκαστεί να πορευτεί μόνο του στη ζωή θα διαπιστώσει πως είναι αδύνατο... Με ποιο τρόπο θα πούνε σ'αυτό τον άνθρωπο 'ξέρεις γνωρίζαμε ότι θα γεννηθείς προβληματικός αλλά πάνω απ'όλα σεβασμό στη ζωή...' Με ποιο τρόπο θα του απαλύνουν το πόνο, το παράπονο και ότι άλλο αισθάνεται αυτός ο άνθρωπος που μόνο να υποψιαστώ μπορώ γιατί έχω τη τύχη να είμαι υγιής; Μήπως θα αναλάβουν εκείνοι να το μεγαλώσουν, να το φροντίσουν ακόμα και να ξοδευτούν; Ή μήπως τελικά η λύση του εγκλεισμού του σε ένα ίδρυμα είναι σύμφωνη με την αρχή του σεβασμού της ζωής;

Έχω τη γνώμη πως ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός σαν θρησκεία είναι 'προχωρημένη' και φιλελεύθερη πάντα σε σχέση με το τι ισχύει σε άλλα δόγματα. Όπως μου είπε κι η γυναίκα μου σε μια σχετική συζήτηση, αυτό συνέβει γιατί εμείς οι 'πιστοί' καταφέραμε να προσαρμόσουμε αυτή τη θρησκεία στα μέτρα μας και βεβαίως γιατί από την άλλη υπήρχαν κάποιοι άνθρωποι χωρίς παρωπίδες που αντιλαμβανόντουσαν σωστά τη πραγματικότητα και προκειμένου να μην βρεθούν αποκλεισμένοι από τη κοινωνία δέχθηκαν να κάνουν συμβιβασμούς. Μην ξεχνάμε πως στο όνομα του χριστιανισμού σκοτώθηκαν πολλοί άνθρωποι. Είτε αυτοί λέγονται διώκτες των χριστιανών, 'Άγιοι', 'Όσιοι', 'Μάρτυρες' ή ακόμα και Ιππότες των σταυροφοριών το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Είχαν το αίμα σαν όπλο τους και για να αμυνθούν αλλά και για να επιτεθούν. Δεν γνωρίζω αν υπήρχε άλλος τρόπος για να φτάσει ο Χριστιανισμός στη σημερινή του μορφή αλλά το γεγονός είναι ένα: Πρόκειται για μια ευέλικτη και φιλελεύθερη θρησκεία όσον αφορά τουλάχιστον τις αρχές της. Και καλό θα είναι να μην συγχέουμε τις ιδέες με τους λειτουργούς τους.

Ίσως κανείς να συμπεράνει πως είμαι οπαδός του Χριστιανισμού. Κατά γενική ομολογία λοιπόν είμαι Χριστιανός αφού αυτό αναγράφει η ταυτότητά μου και τίποτα περισσότερα. Ποτέ δεν δήλωσα πιστός και ποτέ δεν είχα ιδιαίτερες σχέσεις με την εκκλησία πέρα από τη τέλεση του γάμου μου και τη βάφτιση της μικρής. Άρα είμαι κατά παράδοση Χριστιανός.

Ελπίζω να βρεθούν άνθρωποι της θρησκείας νηφάλιοι που θα διακρίνουν και θα εκτιμήσουν σωστά τη πραγματικότητα και για ακόμα μια φορά θα στρέψουν σε τέτοια κατεύθυνση τις αρχές τους ώστε να είναι κοντά στον άνθρωπο και τις ανάγκες του.