Κι εκεί που είπαμε πως επιτέλους βρήκαμε ένα άθλημα ή μια δραστηριότητα που μας ταιριάζει, πάει κι αυτό...
6-7 μαθήματα ήταν όλα κι όλα όσα προλάβαμε να κάνουμε όταν στο τελευταίο μάθημα μας ανακοίνωσαν πως δεν θα υπάρξει άλλο! Το παγοδρόμιο μεταφέρεται σε άλλη περιοχή όπου η πρόσβαση πλέον είναι ασύμφορη λόγω χρόνου.
Γμτ! Τι ατυχία είναι αυτή! Και τι απογοήτευση για τη επίδοξη «Καταρίνα Βιτ» που στο τελευταίο μάθημα «λύθηκε» επιτέλους και γλίστραγε στη πίστα μόνη της και με άνεση!
Πόσες τούμπες έφαγε δεν έχω ιδέα. Μερικές ήταν αρκετά επίπονες. Πάντα όμως σηκωνόνταν όρθια και γέλαγε. Και ξανά πάλι από την αρχή.
Τι θα κάνουμε τώρα; Πρέπει να την πείσουμε να ξαναδεί τα άλλα αθλήματα και να διαλέξει κάποιο. Δεν είμαι και πολύ αισιόδοξος αλλά θα προσπαθήσουμε.
