η κοινωνία της αφασίας

Εργάζεσαι σε μεγάλη εταιρία (και μικρή να είναι, ισχύουν ακριβώς τα ίδια). Οι λειτουργίες του οργανισμού υποστηρίζονται και βασίζονται κατά 100% στη μηχανογράφηση και στις επικοινωνίες. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως οι επικοινωνίες (τηλέφωνα, email, fax, μισθωμένα κυκλώματα, vpn κλπ) είναι τα εργαλεία των εργαζομένων για να διεκπεραιώνουν τις καθημερινές τους εργασίες. Επιπλέον οι επικοινωνίες είναι το μέσο με το οποίο εισάγονται πόροι στον οργανισμό όπως χρήματα και πληροφορίες.

Ξαφνικά (χωρίς ενδείξεις και προειδοποίηση) τα πάντα καταρέουν! Τα τηλέφωνα κομμένα, στις οθόνες το γνωστό μήνυμα Page cannot be displayed, το email παγώνει, to customer service δεν μπορεί να δει καρτέλες πελατών αλλά ούτε και να πάρει παραγγελίες, τα καταστήματα δεν μπορούν να τιμολογήσουν, το fax νεκρώνει.

Crisis!

Όλοι ρωτάνε να μάθουν τι συμβαίνει. Όλοι οι μεγάλοι βγαίνουν από τα γραφεία τους και ψάχνουν να βρουν τα computer boys, να τους εξηγήσουν τι συνέβει. Αλλά και τα computer boys το ίδιο κάνουν γιατί δεν έχουν ιδέα.

Κοιτάς από το παράθυρο τους εργάτες που δουλεύουν στο δρόμο και λιώνουν από τη ζέστη. Με τα φτυάρια ανοίγουν χαντάκια για να περάσουν νέα καλώδια της ΔΕΗ. Τι έκαναν λέει; Σκάβουν; Τι σκάβουν; Αυτό ήταν. Ένα flash ενός τετραγωνικού νανομέτρου του εγκεφαλικού σου φλοιού ήταν αρκετό για να το συνδυάσεις. Χτύπησαν τα καλώδια των επικοινωνιών! Red alert!

Κυρίες και κύριοι αυτό ήταν το χρονικό του εγκλήματος που έθεσε σε καραντίνα την εταιρία επί σχεδόν μία εβδομάδα. Μια εβδομάδα αποκλεισμένη από τα γεγονότα, από πελάτες, από προμηθευτές, από συνεργάτες, από τράπεζες κι απ’όλο το κόσμο. Μια εβδομάδα, στην Ελλάδα που θέλει τάχα να διανύει μαζί με τους πρώτους τον αιώνα της πληροφορίας. Μια Ελλάδα που ζει τάχα τη κοινωνία της πληροφορίας. Μια Ελλάδα που οι εναπομείνατες ΔΕΚΟ (ΔΕΗ, ΟΤΕ) κάνουν ότι μπορούν για να απαξιωθούν από μόνες τους.

Facts:
- Πακιστανοί εργάτες σκάβουν χαντάκια περιμετρικά του τετραγώνου της εταιρίας.
- Το συνεργείο εσκαφής δουλεύει για λογαριασμό της ΔΕΗ αλλά ανήκει σε ιδιώτη εργολάβο (ανάθεση δημόσιου έργου).
- Το συνεργείο εσκαφής δουλεύει χωρίς σχέδιο.
- Η ΔΕΗ δεν φρόντισε να ενημερωθεί και να ενημερώσει τον εργολάβο της για τυχόν άλλες εγκαταστάσεις δικτύων.
- Ο εργολάβος σε επικοινωνία με την εταιρία δηλώνει: «Και τι θέλετε τώρα;»
- Ο ΟΤΕ έστειλε συνεργείο αποκατάστασης της βλάβης την επόμενη μέρα.
- Όλες οι γραμμές επανήλθαν εκτός αυτής που συνδέει την εταιρία με το Iinternet.
- Η εκ νέου δήλωση βλάβης για την γραμμή του Internet (γιατί έτσι λειτουργεί ο ΟΤΕ) έχει σαν συμπέρασμα τη λανθασμένη εκτίμηση της κοπελίτσας που κατέγραψε τη βλάβη και την εσφαλμένη κατηγοριοποίησή της με αποτέλεσμα ο ΟΤΕ να μην στέλνει συνεργείο επί 5 μέρες.
- Χρειάστηκε βύσμα εκ των έσω προκειμένου να ειδοποιηθεί ο προϊστάμενος της τεχνικής υπηρεσίας του ΟΤΕ και να αποστείλει συνεργείο.
- Ο προϊστάμενος σε προσωπική συνομιλία επιβεβαιώνει πως ο ΟΤΕ ουδέποτε θα έστελνε συνεργείο για την επισκευή με τον τρέχοντα χαρακτηρισμό της βλάβης.
- Το συνεργείο που ήρθε την 7η ημέρα αποφάνθηκε πως η βλάβη είναι εκτός δικαιοδοσίας του (εντός του κτηρίου) και πως θα πρέπει να αναλάβει ιδιώτης ηλεκτρολόγος. Παρ’όλα αυτά μόλις αποχώρησαν η γραμμή είχε αποκατασταθεί!

Facts εκ των facts:
- Η ανάθεση των δημοσίων έργων είναι ανέκδοτο. Χωρίς σχέδια, χωρίς προγραμματισμό, χωρίς ευθύνες.
- Ο ΟΤΕ έχει ξεπουληθεί από μόνος του. Δεν χρειάζεται τη βοήθεια κανενός Βγενόπουλου.
- Η συνείδηση των εργαζομένων των ΔΕΚΟ αλλά και των εργατών αν και βρίσκεται σε θετικό πρόσημο καμία σχέση δεν έχει με τη συνείδηση για τη κοινωνία της πληροφορίας. Οι άνθρωποι ούτε ξέρουν τι σημαίνει ούτε και ενδιαφέρονται να μάθουν.
- Για μια ακόμα φορά επιβεβαιώθηκε πως το φιλότιμο ανθρώπων μονάδων σώζει τη κατάσταση.
- Η εταιρία που βρέθηκε σε αυτή τη θέση έπαθε μεγάλη ηθική και οικονομική ζημιά. Μείωση πωλήσεων, ελλειπείς πληροφορίες, αδυναμία προγραμματισμού παραγωγής, αδυναμία επικοινωνίας με συνεργάτες, μηδενική εξυπηρέτηση πελατών και πολλά πολλά ακόμα.

Και μερικά ρητορικά ερωτήματα:
- Η ΔΕΗ μήνυσε τον εργολάβο της;
- Ο ΟΤΕ χρέωσε το κόστος πρόκλησης της ζημιάς και της αποκατάστασή της στη ΔΕΗ ή στον εργολάβο;
- Ο ΟΤΕ επέβαλλε διοικητικές κυρώσεις στους εργαζομένους που εμπλέκονται στη ολιγωρία που επέδειξε;
- Κατά ποιων πρέπει να προσφύγει σε αγωγή η εταιρία;

- Πόσα lexotanil να πάρω;

Mens conscia recti

Είμαι “κολλημένος” στη Βουλιαγμένης πριν την Αλίμου στο ρεύμα προς παραλία. Η κίνηση των οχημάτων γίνεται μετ’εμποδίων εξαιτίας του ότι δεν λειτουργούν τα φανάρια. Σε κάθε διασταύρωση μικρή ή μεγάλη, γίνεται το αδιαχώρητο. Ξαφνικά ακούω μια σειρήνα. Κοιτάω γύρω μου να δω τι ακριβώς συμβαίνει και βλέπω από το καθρέφτη μου πως ένα ασθενοφόρο εκατό μέτρα πιο πίσω πασχίζει να περάσει ανάμεσά μας. Πράγματι όλοι οι οδηγοί στριμωχνώμαστε όπως όπως και το ασθενοφόρο καταφέρνει να μας προσπεράσει και να συνεχίσει το δρόμο του.

Κινούμενος σημειωτόν, φτάνω στην επόμενη διασταύρωση μετά από διακόσια – τριακόσια μέτρα. Το ασθενοφόρο είναι εκεί και έχει σταματήσει. Οι πίσω πόρτες είναι ανοιχτές διάπλατα και οι τραυματιοφορείς κατεβάζουν το φορείο και τρέχουν μπροστά από το αυτοκίνητο. Πλησιάζω και βλέπω ένα Ι.Χ. σταματημένο κάθετα στο δρόμο μπροστά από το ασθενοφόρο και ανάμεσά τους ξαπλωμένη μια μηχανή και δίπλα ο οδηγός της... ακίνητος...

Τον προσπέρασα και έφυγα. Και εδώ άρχισαν διάφορες σκέψεις. Πως έγινε το ατύχημα; Πως γύρισε κάθετα το αυτοκίνητο; Μήπως δεν γύρισε κάθετα αλλά διέσχιζε κάθετα τη λεωφόρο; Αφού τα φανάρια δεν λειτουργούν τότε δεν πρέπει να έτρεχαν. Δεν θα μπορούσαν άλλωστε. Η διασταύρωση ήταν κλειστή προς κάθε κατεύθυνση αφού όλοι μας θεωρούμε πως έχουμε προτεραιότητα και πρέπει να περάσουμε πριν από τους άλλους. Φόραγε κράνος; Σε τι κατάσταση ήταν; Τον πρόλαβε το ασθενοφόρο; Θα προλάβει να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο;

Ανεξάρτητα όμως με την υπαιτιότητα του ατυχήματος, ένας ακόμα απρόβλεπτος παράγοντας θα καθορίσει τη πορεία αυτού αυτού του ανθρώπου. Θα τα καταφέρει; Και αν ναι με τι κόστος; Αν όχι...

Αναρωτιέμαι αν μια τέτοια υπόθεση έφτανε σ’ένα δικαστήριο ποιος θα ήταν ο κατηγορούμενος; Σίγουρα ένας από τους οδηγούς. Όμως ο ηθικός αυτουργός μιας άσχημης πιθανά εξέλιξης του τραυματία που θα ήταν;

Ποιος είναι ο ηθικός αυτουργός; Μα αυτός ή αυτοί που ευθύνονται για τη καθυστέρηση του ασθενοφόρου. Βέβαια στη πραγματικότητα ευθύνονται τα φανάρια αλλά έχω την εντύπωση πως δεν μπορούμε να τους ζητήσουμε ευθύνες. Κι αν είναι έτσι τότε μήπως ολιγόρησε η τροχαία που δεν διαθέτει ένα τροχονόμο για κάθε διασταύρωση; Πέντε χιλιάδες τροχονόμοι θα έλυναν κι αυτό το πρόβλημα. Ή μήπως να εγακθιστούσαμε ισάριθμα συστήματα αδιάλειπτης παροχής ηλεκτρικού ρεύματος για να μην σβήνουν ποτέ τα φανάρια; Ή μήπως να ψηφιστεί νόμος απαγόρευσης της κυκλοφορίας των Ι.Χ. σε περιπτώσεις σαν αυτή ώστε οι δρόμοι να παραμένουν ελεύθεροι;

Αλλά για μια στιγμή... Θυμήθηκα ένα σύνθημα που είδα κάποτε γραμμένο σ'ένα τοίχο: "Ο πολιτισμός τους τελειώνει μόλις κατέβει ο διακόπτης του ρεύματος". Μήπως κάποιος κατέβασε το διακόπτη; Μήπως κάποιοι αποφάσισαν πως αυτός είναι ο πλέον ενδεικνυόμενος τρόπος διεκδίκησης και ικανοποίησης των εργασιακών τους αιτημάτων; Χωρίς οργάνωση. Χωρίς Ενημέρωση. Χωρίς δεύτερη σκέψη. ΧΩΡΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ.

Αγαπητοί και συμπαθείς εργαζομένοι της δημόσιας εταιρίας ηλεκτρικού ρεύματος, εύχομαι να κοιμάστε ήσυχοι και να μην χρειαστεί να παρευρεθείτε ποτέ σε ένα τέτοιο δικαστήριο. Δεν θα χωράνε λόγια...